Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα της επετείου της 17 Νοέμβρη και τον σοβαρό τραυματισμό της Νατάσας Τσουκαλά

Εξάρχεια των δυνάμεων καταστολής, των οπλισμένων ένστολων και μη, των τραμπουκισμών, των συλλήψεων, των ξυλοδαρμών, των δολοφονικών επιθέσεων, των εμπρησμών, των δακρυγόνων, των μολότοφ, των φωτοβολίδων, των ηγεμονικών συμπεριφορών, του δικαιώματος στην «ελευθερία της έκφρασης και όποιον πάρει ο χάρος». Πάνω στο τραγικό σώμα της Νατάσας Τσουκαλά αποτυπώθηκε ό,τι τα καταβροχθίζει με όλο και μεγαλύτερη ένταση.
Χρόνια τώρα το ζούμε και δεν το συνηθίσαμε ποτέ, ένστολοι και μη να βρίσκονται παρκαρισμένοι μαζί με τις κλούβες τους στη γειτονιά. Είμαστε υποχρεωμένοι να τους συναντάμε καθημερινά και να ανατριχιάζουμε στη θέα τους. Μας έχουν πολιορκήσει για να «εργάζονται» για το «καλό μας», να μας ψεκάζουν τακτικά με χημικά, να μας πνίγουν χωρίς να νοιάζονται για παιδιά, ηλικιωμένους, αρρώστους, να βαράνε και να συλλαμβάνουν τους «κακούς» γιατί θέλουν να μας «προστατέψουν».
Τα τελευταία χρόνια όμως έχουμε ένα ακόμα φαινόμενο. Δραστηριοποιούνται ομάδες στην περιοχή που με πρόταγμα την εξέγερση για κοινωνική ισότητα και απελευθέρωση, με όπλο την καταστροφή και αυτοσκοπό τη βία, έχουν μετατρέψει τη γειτονιά σε πεδίο μάχης σε εβδομαδιαία βάση αδιαφορώντας για κατοίκους, εργαζόμενους και περαστικούς. Επιπλέον, όποιος έχει αντίρρηση φορτώνεται με πλήθος χαρακτηρισμών και συκοφαντίες από τις «αυθεντίες» τους που κρατούν τα σκήπτρα της πολιτικής σκέψης και ανοιχτομυαλιάς.
Ποιοι είστε όλοι εσείς που ορίζετε τι θα πούμε, πότε θα βγούμε από τα σπίτια μας, πότε και ποιους δρόμους θα διαβούμε και -το ζήσαμε και αυτό- πώς και ποιοι θα τιμήσουμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου!
Ποιοι είστε όλοι εσείς που πατάτε πάνω στα ήδη τσαλαπατημένα από το κράτος ελευθερίες και δικαιώματά μας.
Ποιοι είστε όλοι εσείς που εκμεταλλεύεστε τις κατακτήσεις και την ανοχή δεκάδων εκατοντάδων αγωνιστών/στριών, για να εκτονώνετε διαρκώς τον θυμό σας με επιθετικότητα σε μια γειτονιά και με πρόσχημα τον αγώνα για την σωτηρία όλων μας!
Αποφασίστε αν θέλετε να είστε και το άλλοθι για την επιδιωκόμενη από την εξουσία «εκκαθάριση» των Εξαρχείων με τις ευλογίες της «κοινής γνώμης».
Δεν έχουμε ανάγκη ούτε από τη δική σας σωτηρία ούτε από αυτήν των δυνάμεων καταστολής!
Τα Εξάρχεια δίνουν καθημερινά τον αγώνα της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης, της κριτικής, της ελευθερίας της γνώμης, της αποδοχής, της δημιουργικότητας, της αντίστασης, των πολιτικών ζυμώσεων, του αντιρατσισμού, της φιλοξενίας, των ενεργών πολιτών, των συλλογικοτήτων, των συνεργασιών, της πολυφωνίας, της διεκδίκησης. ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΕΞΩ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΚΑΝΙΒΑΛΟΙ
ΕΞΩ ΟΙ «ΣΩΤΗΡΕΣ»
ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ, 30/11/2017

Advertisements

Αποχαιρετισμός

Ο Θοδωρής φίλος, γείτονας και συναγωνιστής μας στη Λαϊκή Συνέλευση Εξαρχείων έφυγε αναπάντεχα χθες, ανήμερα της γιορτής του, ύστερα από σύντομη και άνιση πάλη με την αρρώστια της εποχής μας.
Στη γειτονιά και σε όλους μας, θα λείψει η έγνοια του για καλύτερα Εξάρχεια, η συντροφικότητα και η ακούραστη συμμετοχή του στους κοινούς μας αγώνες για μια γειτονιά ανθρώπινη, ανεκτική, φιλόξενη και δημιουργική. Αγάπησε τα Εξάρχεια, έζησε στα Εξάρχεια όπου δημιούργησε την οικογένειά του, αρνούμενος να τα εγκαταλείψει, ακόμη και σε δύσκολες στιγμές.
 
Όλοι θα τον θυμόμαστε για την αθόρυβη προσφορά του, για τα μετρημένα λόγια του, για τους πόθους του να γίνει η πλατεία και η γειτονιά ένας παιδικός παράδεισος, να ζωντανέψουν οι εικόνες της γειτονιάς των παιδικών του χρόνων.
 
Για κάθε νέο άνθρωπο που φεύγει η απώλειά του είναι οδυνηρή, πιο πολύ ακόμη για τους δικούς του ανθρώπους. Στεκόμαστε δίπλα στη γυναίκα του την Αθηνά και στα δύο αγγελούδια του, υποσχόμενοι να συνεχίσουμε τις δράσεις μας για ό,τι ο Θοδωρής είχε ονειρευτεί.
 
Καλό ταξίδι Θοδωρή
 
Λαϊκή Συνέλευση Εξαρχείων
5 Μάρτη 2017